به گزارش شهرآرانیوز؛ برخی از افراد امسال نیز به سفر نجف تا کربلا رفتهاند؛ با کولهپشتیهای سبک و دلهایی سنگین از عشق و نذری که هر قدمشان بهعنوان زیارتی و سلامی از طرف رهبر شهیدمان به سیدالشهدا (ع) است. اما در گوشهای از شهر مشهد، خانوادههایی وجود دارند که به دلایل مختلف قادر به پیوستن به این کاروان بزرگ نبودهاند؛ شاید به خاطر مشکلات مالی، مسئولیتهای خانوادگی، بیماری یا دلایل دیگری.
سؤال اینجاست که آیا عدم حضور در مسیر پیادهروی، به معنای جدا شدن از حقیقت اربعین است؟ آیا کسی که در کنار خانوادهاش در مشهد باقیمانده نمیتواند سهمی از این حماسه بزرگ داشته باشد؟ پاسخ این سؤال در خود پیام اربعین نهفته است. اربعین فقط حرکت جسمی نیست؛ بلکه حرکتی از دلها به سمت حقیقت است. اگر امروز نتوانیم در مسیر نجف تا کربلا حضور داشته باشیم، میتوانیم در خانه، محله و شهر خود، یک موکب کوچک حسینی برپا کنیم؛ موکبی که با محبت، خدمت، معرفت و تربیت نسل آینده، عطر کربلا را در زندگی ما جاری کند.
اربعین، یک فرهنگ است
زیارت اربعین از دیدگاه اهلبیت (ع)، تنها یک حرکت جغرافیایی نیست، بلکه نشانهای از پیوند عمیق مؤمن با امام خود است. امام حسن عسکری (ع) یکی از نشانههای مؤمن را «زیارت اربعین» معرفی کردهاند. این نگاه نشاندهنده این است که اربعین پیام بزرگی دارد؛ اینکه انسان باید مقام امام را بشناسد و با تمام وجود در مسیر او قرار بگیرد.
میلیونها انسان که در این مسیر گام برمیدارند، تنها بهسمت یک مکان حرکت نمیکنند؛ بلکه بهسمت یک آرمان حرکت میکنند؛ آرمان عدالت و آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم. به همین دلیل، اگر کسی در این مسیر حضور فیزیکی ندارد، نباید خود را از حقیقت اربعین محروم بداند. روح اربعین در خدمت، محبت، همدلی و زنده نگه داشتن راه امام حسین (ع) نهفته است.
خانه ما؛ یک موکب حسینی
گاهی تصور میکنیم که خدمت اربعینی تنها در مرزها یا مسیر پیادهروی یا موکبهای بزرگ معنا پیدا میکند، در حالی که فرهنگ حسینی از خانهها آغاز میشود. خانوادهای که برای امام حسین (ع) کنار هم فعالیت میکنند، در واقع یک موکب تربیتی راهاندازی کردهاند. میتوان در خانه برنامههای ساده، اما عمیق اجرا کرد؛ از جمله خواندن زیارت عاشورا با حضور اعضای خانواده، گفتوگو درباره اهداف قیام امام حسین (ع)، آمادهسازی بستههای پذیرایی برای زائران و شرکتکنندگان در تجمعات شبانه، کمک به نیازمندان به نیت سیدالشهدا (ع) یا حتی تقسیم مسئولیت خدمت میان اعضای خانواده. امام صادق (ع) فرمودند: «خدا رحمت کند کسی که امر ما را زنده کند!» زنده نگه داشتن امر اهلبیت (ع) تنها با صحبت کردن نیست؛ بلکه با ایجاد سبک زندگی حسینی است.
مجالس روضه؛ مشابه حرم امام حسین (ع)
یکی از بهترین فرصتهای ماه محرم و صفر برای خانوادهها، شرکت در مجالس اهلبیت (ع) است. مجلس روضه تنها شنیدن یک مصیبت نیست؛ بلکه مدرسهای برای تربیت دلها است. در روایتی امام صادق (ع) مجالس روضه را به حرم امام حسین (ع) تشبیه کرده و شرکتکنندگان را زائران و دلدادگان سیدالشهدا (ع) خطاب کردهاند.
رهبر شهید ما حتی در ایام کرونا روضههای خود را تعطیل نکردند و بهتنهایی مخاطب مجالس بودند؛ زیرا زنده نگه داشتن معارف از مهمترین اهداف انقلاب بوده است و به فرموده ایشان: «من رزق یک سال خود را در فاطمیه میگیرم.» از سوی دیگر، این مجالس، حلقهای برای اتصال نسلها هستند؛ جایی که پدر و مادر میتوانند بدون سخنرانی مستقیم، ارزشهای دینی را به فرزندان منتقل کنند. گاهی حضور خانوادگی در یک مجلس روضه، خاطرهای معنوی ماندگار برای کودک بهوجود میآورد؛ خاطرهای که سالها بعد او را به مسیر اهلبیت (ع) پیوند میزند.
باید روح میزبانی و مواسات را زنده کرد
مشهد، شهر امام رضا (ع) است؛ شهری که هر روز پذیرای دلهای عاشق اهلبیت (ع) است. خانوادههایی که در این شهر زندگی میکنند، میتوانند فضای اربعین را در همین محیط ایجاد کنند. همانطور که در مسیر کربلا، مردم خانههای خود را برای خدمت به زائران باز میکنند، در مشهد نیز میتوان روح میزبانی و مواسات را احیا کرد.
پذیرایی ساده از مردم در تجمعات شبانه، کمک به برگزاری برنامههای فرهنگی، همراهی با گروههای خدمترسان یا حتی تقدیم یک لیوان آب و یک پذیرایی کوچک در مسیر حضور مردم، میتواند سهمی از خدمت حسینی باشد. خداوند در قرآن کریم میفرماید: «در کارهای نیک و تقوا با یکدیگر همکاری کنید!» اربعین یکی از زیباترین جلوههای همین همکاری مؤمنانه است.
تمرین یاری امام زمان (عج)
یکی از پیامهای مهم اربعین، عدم بیتفاوتی در برابر سرنوشت جامعه است. امام حسین (ع) برای اصلاح جامعه قیام کرد و یارانش در کنار حق ایستادند. امروز نیز فرهنگ عاشورا از انسان مؤمن میخواهد که در برابر ظلم، بیعدالتی و مشکلات جامعه، بیتفاوت نباشد. حضور مردم و برنامههایی که با هدف دفاع از مظلومان و حمایت از ارزشهای انسانی شکل میگیرد، میتواند فرصتی برای تمرین مسئولیت اجتماعی باشد؛ البته با حفظ اخلاق، عقلانیت و روحیه خدمت.
بسیاری از بزرگان دین تأکید کردهاند که جامعه منتظر، جامعهای بیتفاوت نیست. کسی که خود را برای یاری امام زمان (عج) آماده میکند، باید از امروز روحیه حضور، خدمت و مسئولیتپذیری را در خود تقویت کند.
تمرین زندگی در جامعه مهدوی
از مهمترین پیامهای اربعین برای خانوادهها این است که منتظر ظهور، باید اهل خدمت باشند. جامعهای که قرار است در کنار امام زمان (عج) برای برپایی عدالت حرکت کند، باید از امروز تمرین کند؛ تمرین محبت، ایثار، همکاری و کنار گذاشتن خودخواهیها. در مسیر کربلا، فقیر و غنی، پیر و جوان و ملیتهای مختلف، کنار هم قرار میگیرند؛ زیرا همه حول یک محبت مشترک جمع شدهاند.
این همان تصویری است که میتواند ما را به جامعه مهدوی نزدیک کند. اگر امسال در مسیر نجف تا کربلا قدم نزدیم، هنوز فرصت داریم در مسیر بندگی و خدمت تلاش کنیم. شاید یک خدمت کوچک، برپایی یک مجلس روضه خانگی، یک پذیرایی ساده یا یک دستگیری از نیازمند، سهم ما از اربعین باشد. کربلا تنها یک سرزمین نیست؛ بلکه یک سبک زندگی است. مهم نیست که چند کیلومتر آنطرفتر از کانون عشق و شور هستیم، بلکه مهم این است که: گرچه دوریم ولی از تو سخن میگوییم.
منبع: shahraranews.ir
