به نقل از شهرآرانیوز، نشست این هفته از برنامه «یکشنبهها با کتاب» که به همت نشر چشمه دلشدگان برگزار گردید، به مناسبت اولین سالگرد درگذشت نویسندهای اختصاص داشت که سالها در عرصه ادبیات تلاش کرد و نهایتاً به دلیل بیماری سرطان از میان ما رفت. «مریم حسینیان»، نویسندهای از مشهد که سالها به عنوان یکی از اعضای «انجمن ادبیات داستانی خراسان» فعالیت داشت و در تعدادی از مطبوعات نیز به طور مستمر قلمزنی کرده بود. از آثار او میتوان به کتابهایی چون «بانو گوزن»، «بهار برایم کاموا بیاور» و «نئوهاوکینگها» اشاره کرد. او در تاریخ ۱۰ مردادماه سال گذشته، پس از یک دوره طولانی بیماری، دار فانی را وداع گفت.
در این مراسم که جمعی از علاقهمندان به ادبیات در آن حضور داشتند، سلمان نظافت یزدی، نویسنده و روزنامهنگار که به تازگی از سفر به جنوب کشور و ثبت وقایع جنگ و تلخیهای آن برگشته بود، در مورد مرگ و زندگی سخن گفت و ابراز داشت که اگر مرگ وجود نداشته باشد، ما چگونه میتوانیم زندگی کنیم؟
وی به این نکته اشاره کرد که زندگی، نشانهای است که ما از خود به جا میگذاریم و نویسندگان این نعمت را دارند که با کلمات و افکار شگفتانگیزشان، احساسات و تفکرات بسیاری از افراد را در این نشانهها شریک کنند. این معنا تنها به فهرست کردن نام کتابهای یک نویسنده پس از فقدان او محدود نمیشود، بلکه شامل شرح و درک لحظات حضور او در تعاملاتش نیز میشود.
نظافت همچنین به برخی جنبههای زندگی مریم حسینیان اشاره کرد و گفت: مریم حسینیان هرگز از مرگ نترسید. او توانسته بود سالها با استفاده از کلمات به عمق اندوهگین زندگی نگاه کند و با تخیل، سختیهای روزگار را تحمل کند.
وی همچنین از اولین آشناییاش با مریم حسینیان در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان یاد کرد و به همکاری او در نشریات فرهنگی و ادبی برای جوانان مشهدی اشاره نمود و در پایان، آخرین تصویرش از مریم حسینیان و خداحافظی پس از ۸۰ دقیقه مصاحبه در دور میدان فاطمی را به یاد آورد.
هادی مظفری، نویسنده و مدیر فرهنگی نیز از روزهای مشترکش با مریم حسینیان در «انجمن ادبیات داستانی خراسان» و «حوزه هنری انقلاب اسلامی» صحبت کرد و گفت که با وجود تحصیل در رشته مهندسی خاکشناسی، خانم حسینیان به خوبی ادبیات را میشناخت و در این زمینه مینوشت و نقد میکرد. او با وجود سادگی و بیپیرایه بودن، در کار خود به شدت تلاش میکرد و برای پیشرفت ادبیات کوشش مینمود. مظفری به دورانهایی اشاره کرد که گروه کوچک انجمن ادبیات داستانی خراسان برای رشد و توسعه ادبیات با وجود تمام محدودیتها تلاش میکردند.
در پایان این جلسه، مهدی یزدانی خرم، نویسنده و روزنامهنگار و همسر مریم حسینیان نیز به زندگی مشترک با او پرداخت. او از تلخیهایی گفت که در روزهای بستری شدن همسرش در بیمارستان تجربه کرده و برخی از این وقایع را در فیلمنامه «نیمهشب» محمدحسین مهدویان به تصویر کشیده است. با بغضی در گلو، از دشواریهایی صحبت کرد که پس از درگذشت همسرش بر او گذشته است. او اعلام کرد که طبق وصیت مریم حسینیان، او را در مشهد به خاک سپرده است. یزدانی خرم بارها تأکید کرد که حسینیان عاشق مشهد بود و از تمامی افرادی که پس از فوت همسرش در کنار او بودند، قدردانی نمود.
او همچنین از مریم حسینیان به عنوان نویسندهای برجسته یاد کرد که آثار ماندگاری در ادبیات داستانی خلق کرده است. یزدانی خرم در پایان سخنانش از امید به نوشتن دوباره صحبت کرد و با اهدای برخی از آثار همسرش که به مهر حسینیان مزین شده بود، از حاضران خواست تا این آثار را بخوانند و از طریق خوانش و نشر آنها، یاد او را زنده نگه دارند.
منبع خبر: شهرآرا | انتشار: NabzeRuz.ir
