همشهری آنلاین
– یکتا فراهانی :
امروزه اپل در بازار گوشیهای ژاپن در موقعیت پیشتاز قرار دارد؛ وضعیتی که نشان میدهد برخورداری از فناوریهای پیشرفته همیشه به معنای موفقیت در بازار نیست. تصویر کنونی بازار گوشی در ژاپن کمی عجیب به نظر میرسد: کشوری که یکی از نمادهای جهانی فناوری و الکترونیک است، اما شهروندان آن بیشتر از گوشیهای ساخت آمریکا و کره استفاده میکنند.
بروز تدریجی مشکل
ژاپن در گذشته در حوزه تلفن همراه به حدی پیشرو بود که بسیاری از قابلیتهایی که بعدها به استاندارد جهانی گوشیهای هوشمند تبدیل شدند، سالها پیشتر در این کشور وجود داشتند. اما این پیشتازی بهطور پارادوکسیکالی به یکی از چالشهای بزرگ ژاپن تبدیل شد. شرکتهای داخلی عمدتاً محصولات خود را بر اساس نیازهای خاص بازار داخلی طراحی کردند و در زمانی که بازار جهانی به سمت یک پلتفرم مشترک مبتنی بر iOS و Android حرکت کرد، بسیاری از این شرکتها نتوانستند خود را با قواعد جدید تطبیق دهند.
بیشتر بخوانید :
چرا باتری آیفون زود خالی میشود؟ ۹ راهکار واقعی
آیفون 18 کی میآید و چه ظاهری خواهد داشت؟ نگاهی به جدیدترین آیفون
اسرار فناوریهای عجیب ژاپن | از خانههای کوچک و دستشوییهای هوشمند تا روباتهای انساننما
ژاپن پیش از آیفون
قبل از ظهور آیفون، تلفنهای همراه ژاپنی قابلیتهایی چون اینترنت موبایل، دوربین، پرداخت با تلفن، تلویزیون و خدمات آنلاین را به کاربران ارائه میدادند. شرکتهایی همچون NEC، Panasonic، Sharp، Fujitsu و Sony در این بازار فعال بودند و اپراتورهای ژاپنی نیز نقش بسیار مهمی در طراحی و ارائه گوشیها ایفا میکردند. به همین دلیل، ژاپن برای مدتی به یکی از پیشرفتهترین بازارهای موبایل در سطح جهانی تبدیل شده بود. اما مشکل از زمانی آغاز شد که ژاپن به طراحی گوشیهای خاص خود روی آورد.
پدیده گالاپاگوس
بخش بزرگی از گوشیهای ژاپنی برای نیازهای خاص کاربران داخلی طراحی میشدند. این محصولات در ژاپن پیشرفته و محبوب بودند، اما بسیاری از آنها با استانداردها، نرمافزارها و نیازهای بازارهای دیگر هماهنگی نداشتند. این پدیده بعدها با اصطلاح «گالاپاگوس» توصیف شد؛ یعنی فناوری که در یک بازار بسیار پیشرفته توسعه مییابد اما به دلیل انطباق بیش از حد با شرایط محلی، در خارج از آن بازار موفق نمیشود.
آیفون تنها یک گوشی جدید نبود
ورود آیفون در سال ۲۰۰۷، قواعد صنعت موبایل را بهکلی تغییر داد. رقابت دیگر فقط حول کیفیت دوربین، طراحی یا تعداد امکانات نمیچرخید؛ بلکه سیستمعامل، فروشگاه اپلیکیشن، نرمافزار و اکوسیستم به بخش اصلی محصول تبدیل شدند. شرکتهای ژاپنی که در ساخت سختافزار تجربه فراوانی داشتند، در ایجاد چنین اکوسیستم جهانی به اندازه اپل موفق نبودند.
زمانی که بازار داخلی نیز از دست رفت
شاید بارزترین نشانه این تغییر، وضعیت خود ژاپن باشد. اپل که در ابتدا به عنوان یک برند خارجی شناخته میشد، به تدریج به یکی از محبوبترین سازندگان گوشی در این کشور تبدیل گردید. طبق دادههای MM Research برای سال مالی ۲۰۲۵، اپل تقریباً ۵۰.۷ درصد از بازار گوشیهای هوشمند ژاپن را در اختیار دارد و پس از آن، Google با ۱۲.۴ درصد و Samsung با ۱۱ درصد قرار گرفتهاند. سهم Sharp نیز حدود ۷.۱ درصد است.
سونی هنوز هست؛ اما دیگر غول بازار نیست
با این حال، نباید فکر کرد که ژاپن بهطور کامل از صنعت گوشی خارج شده است. سونی همچنان به تولید گوشیهای Xperia ادامه میدهد و بر بازارهای تخصصیتر تمرکز دارد. همچنین، Sharp نیز هنوز فعال است. اما هیچکدام از این شرکتها دیگر در مقیاس اپل، سامسونگ یا غولهای چینی، بازیگر اصلی بازار جهانی نیستند.
نکته مهم این است که عقبنشینی ژاپن از بازار گوشی به معنای عقبافتادگی این کشور از فناوری موبایل نیست. شرکتهای ژاپنی هنوز در بخشهایی نظیر حسگرهای تصویری، قطعات الکترونیکی، مواد پیشرفته و فناوری تولید نقش مهمی دارند. بنابراین، مشکل ژاپن بیشتر به برند و محصول نهایی مربوط میشود، نه به تواناییهای فناورانه.
در واقع میتوان گفت که ژاپن تولید گوشی را نباخت؛ بلکه مدل کسبوکار را نباخت. داستان ژاپن نشان میدهد که در صنعت فناوری، داشتن محصول پیشرفته به تنهایی کافی نیست.
منبع خبر: همشهری | انتشار: NabzeRuz.ir
