عمومی

خبر بد برای کاربران اپل‌واچ؛ کالری‌های این ساعت‌ها واقعی نیستند؟

خبر بد برای کاربران اپل‌واچ؛ کالری‌های این ساعت‌ها واقعی نیستند؟

به گزارش همشهری آنلاین، اپل‌واچ از زمان عرضه اولیه خود در سال ۲۰۱۵، سال به سال و به شکل پیوسته بهبود یافته است. با این حال، هر اندازه هم که کاربران به برند اپل و اپل‌واچ جدید سری ۱۱ علاقه داشته باشند، پوشیدنی‌های این شرکت مستقر در کوپرتینو در ردیابی کالری‌هایی که افراد در هر روز می‌سوزانند، آن‌چنان عملکرد قابل اتکایی ندارند. البته بسیاری از ساعت‌های هوشمند دیگر و ردیاب‌های تناسب اندام نیز در اندازه‌گیری مصرف انرژی و کالری‌شماری چندان موفق عمل نمی‌کنند.

در حالی که بهترین ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب اندام می‌توانند اندازه‌گیری دقیقی از ضربان قلب ارائه دهند، مصرف کالری از متغیرهای بسیار بیشتری اثر می‌پذیرد و همین موضوع باعث می‌شود پوشیدنی‌ها نتوانند ردیابی کالری‌ای را ارائه کنند که بتوانید به آن اعتماد کامل داشته باشید.

حالا باید روشن شود که چرا نمی‌توان به داده‌های کالری که اپل‌واچ از مچ دستتان می‌خواند، به‌طور کامل تکیه کرد.

آیا اپل‌واچ در شمارش کالری خوب است؟

پاسخ کوتاه این است که خیر؛ اپل‌واچ چندان خوب عمل نمی‌کند.

مطالعات مختلفی طی چند سال گذشته بررسی کرده‌اند که آیا ساعت‌های هوشمند می‌توانند میزان کالری مصرفی را دقیق اندازه‌گیری کنند یا نه. یکی از این پژوهش‌ها در سال ۲۰۲۴ توسط دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد انجام شد. در این مطالعه، از ۶۰ داوطلب استفاده شد تا دقت دستگاه‌هایی مانند اپل‌واچ، فیت‌بیت سرج(Surge)، «مایکروسافت بند» و «سامسونگ Gear S2» در شمارش کالری سوزانده‌شده سنجیده شود.

اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که این پوشیدنی‌ها ضربان قلب را به شکل دقیق اندازه‌گیری می‌کنند، اما در تجزیه و تحلیل میزان مصرف انرژی، نتایج بسیار کمتر قابل اعتماد بود.

در مجموع، از میان هفت پوشیدنی که محققان روی افراد مورد آزمایش قرار دادند، هیچ دستگاهی در شمارش کالری عملکرد مطلوبی نداشت. دقیق‌ترین ردیاب تناسب اندام در مقایسه با داده‌های جمع‌آوری‌شده از یک الکتروکاردیوگراف پزشکی، به طور متوسط ۲۷ درصد اختلاف داشت، در حالی که کم‌اعتبارترین مدل با اختلافی به‌مراتب بیشتر، ۹۳ درصد تفاوت نشان داد.

یافته‌های این محققان برای نخستین بار در مجله Personalized Medicine منتشر شد. دکتر یوان اشلی(Euan Ashley) به عنوان نویسنده ارشد این مقاله گفت: «معیارهای مصرف انرژی بسیار دور از واقعیت بودند. میزان بد بودن آنها مرا شگفت‌زده کرد.»

چرا پوشیدنی‌ها نمی‌توانند میزان کالری مصرفی را به طور دقیق اندازه‌گیری کنند؟

پاسخ ساده این است که نمی‌توان میزان دقیق کالری مصرفی را صرفاً از روی مچ دست به دست آورد. ساعت‌های هوشمند چون قادر به اندازه‌گیری مستقیم متابولیسم بدن نیستند، ناچارند داده‌هایی مانند ضربان قلب یا مسافتی را که در طول دویدن طی کرده‌اید، تحلیل کنند تا برآوردی از میزان کالری سوزانده‌شده ارائه دهند.

در حالی که پوشیدنی‌های تناسب اندام می‌توانند ضربان قلب شما را مستقیماً از روی مچ دستتان اندازه‌گیری کنند، میزان مصرف انرژی باید با روش‌های جایگزین محاسبه شود؛ برای مثال از طریق الگوریتم‌های یادگیری ماشینی.

آنا شربینا(Anna Shcherbina)، استادیاری که در مطالعه دانشگاه استنفورد نیز مشارکت داشت، تا حدودی الگوریتم‌هایی را که پوشیدنی‌ها برای ارزیابی کالری مصرفی استفاده می‌کنند، مقصر می‌داند.

وی در این‌باره گفت: «نظر من در این مورد این است که آموزش الگوریتمی که در بین طیف وسیعی از افراد دقیق باشد، بسیار دشوار است، زیرا میزان مصرف انرژی بر اساس سطح تناسب اندام، قد و وزن و غیره افراد متغیر است.»

ارائه قد و وزن شما به یک اپل‌واچ یا سایر پوشیدنی‌ها می‌تواند به دقیق‌تر شدن شمارش کالری کمک کند، اما در نهایت، همچنان متغیرهای زیادی وجود دارد که امکان ارائه نتایج واقعاً دقیق را محدود می‌کند.

یک مطالعه جدیدتر که در مجله نیچر منتشر شده نیز نشان داد نمی‌توان به اپل‌واچ و پوشیدنی‌های مشابه برای ارائه نتایج دقیق مصرف کالری اعتماد کرد. طبق یافته‌های این پژوهش، این‌که ساعت‌های هوشمند از چندین حسگر برای تخمین کالری سوزانده‌شده استفاده می‌کنند، مشکل‌ساز است؛ زیرا خطاهای ناشی از ورودی‌های جداگانه ممکن است پیچیده شوند.

این مطالعه همچنین نتیجه گرفت عواملی مانند رنگ پوست یا سطح رطوبت کاربر نیز بر توانایی یک پوشیدنی در اندازه‌گیری مصرف انرژی تأثیر می‌گذارند.

ساعت‌های هوشمند چگونه می‌فهمند که شما در حال ورزش هستید؟

هنگامی که با ساعت‌های هوشمند یا ردیاب‌های تناسب اندام اختصاصی‌تر سروکار دارید، پوشیدنی‌ها با جمع‌آوری معیارهای مختلف داده، برآوردی آگاهانه از میزان کالری‌ای که در طول ورزش می‌سوزانید ارائه می‌دهند.

اپل‌واچ از حسگرهای حرکتی مانند شتاب‌سنج و ژیروسکوپ برای تشخیص حرکت استفاده می‌کند، اطلاعات GPS را هنگام دویدن یا پیاده‌روی در فضای باز جمع‌آوری می‌کند و سپس آن را با داده‌های حسگر ضربان قلب ترکیب می‌کند تا مصرف انرژی فعالیت بدنی فعلی شما را تخمین بزند.

اکثر ساعت‌های هوشمند اکنون از الگوریتم‌های یادگیری ماشینی برای شناسایی تمرین ورزشی شما استفاده می‌کنند. پوشیدنی‌های مدرن با تجزیه و تحلیل ضربان قلب و ریتم گام‌های شما در کنار سرعت حرکت می‌توانند فعالیتی را که در حال حاضر انجام می‌دهید، از جمله زمان ورزش، تشخیص دهند.

اگر ضربان قلب شما پایین و ثابت باشد و گام‌های شما منظم اما آهسته، ساعت هوشمند فرض می‌کند که شما در حال پیاده‌روی آرام هستید. در تمرینات هدفمندتر مثل قایقرانی نیز به دنبال حرکات تکراری می‌گردد، در حالی که حرکت روان و مداوم و حرکت محدود بازو به دستگاه پوشیدنی سیگنال می‌دهد که به احتمال زیاد در حال دوچرخه‌سواری هستید.

در نهایت، ساعت‌های هوشمند صرف نظر از نوع ورزشی که انجام می‌دهید، همچنان اساساً میزان کالری‌ای را که می‌سوزانید حدس می‌زنند و قادر نیستند آن را دقیق و درست بشمارند.

منبع: www.hamshahrionline.ir

قیمت طلا و ارز