عمومی

حسین شریعتمداری | پاسخ قالیباف به نامه حسین شریعتمداری

حسین شریعتمداری | پاسخ قالیباف به نامه حسین شریعتمداری

به گزارش تابناک؛ محمدباقر قالیباف در واکنش به نامه آقای حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان، نامه‌ای ارسال کرد که متن آن در ادامه ارائه می‌شود:

بسم الله الرحمن الرحیم

برادر ارجمند در عرصه قلم و رسانه، جناب آقای حاج حسین شریعتمداری

سلام علیکم

ابتدا مایلم از خیرخواهی، دغدغه‌مندی و تذکر برادرانه شما سپاسگزاری کنم. سال‌هاست که شما را یکی از فرماندهان جنگ نرم و از پیشتازان دفاع از انقلاب اسلامی می‌شناسم. در مکتب قرآن، تذکر مؤمنانه نه علامت رنجش، بلکه نشانه برادری است؛ چنانکه خداوند متعال فرموده: وَذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ. بنابراین، تذکر شما را نه از سر تقابل، بلکه به عنوان برادری دینی و انقلابی و کارآزموده در عرصه قلم به برادر کوچکتر خود تلقی می‌کنم.

خود را سربازی کوچک از جمع مجاهدان انقلاب می‌دانم؛ کسی که سرمایه اصلی‌اش را نه در مناصب و عناوین، بلکه در عهدی می‌جوید که با امام راحل عظیم‌الشأن، امام شهید و رهبر معظم انقلاب، ملت مؤمن ایران و خون پاک شهیدان بسته است.

امروز نیز مسئولیت دشوار مذاکره با دشمنانی که دستانشان به خون امام شهید این ملت، دوستان و هم‌رزمانم و زنان و کودکان و فرزندان این سرزمین آلوده است، برای من نه یک امتیاز، بلکه امتحانی سنگین و امانتی خطیر است. از شما برادر عزیزم و همه مردم شریف ایران درخواست می‌کنم برای عاقبت‌به‌خیری این برادر کوچک خود دعا کنند.

اما در نظر من، مذاکره نه دارای ارزش ذاتی است و نه تابو؛ نه مطلقاً خیر است و نه مطلقاً شر. مذاکره زمانی معنا پیدا می‌کند که ابزاری برای پیشبرد منافع ملی، احقاق حقوق ملت، رفع ظلم و تثبیت دستاوردهای مقاومت باشد. سال‌هاست که آیه شریفه «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة» بر قلبم نقش بسته و بر این اساس، گفت‌وگو نیز اگر لازم باشد، همان میدان مبارزه و مقاومت است؛ نه جایگزینی برای آن و نه نشانه‌ای از عقب‌نشینی.

امام بزرگوار ما با تمامی صراحت و ایستادگی در برابر استکبار، اداره کشور و حفظ مصالح اسلام و مسلمین را در چارچوب عقلانیت، تدبیر و تشخیص مسئولان متعهد می‌دیدند و به ما آموختند که معیار، حفظ اسلام، استقلال کشور، عزت مردم و نفی سلطه بیگانگان است. امام شهیدمان نیز بارها بر این حقیقت تأکید کرده‌اند که تعامل با دنیا با وابستگی و تسلیم تفاوتی بنیادین دارد؛ و مذاکره، هرگاه لازم باشد، باید از موضع قدرت، با حفظ عزت، حکمت و مصلحت دنبال شود.

همان‌طور که شما به من لطف داشته‌اید، آن‌هایی که این برادر شما را می‌شناسند، می‌دانند که از نخستین روزهای انقلاب، مرز خود را با غرب‌گرایی، فتنه‌گری، انحراف، تحریف خط امام و هر جریانی که حل مسائل کشور را وابسته به رضایت بیگانگان می‌داند، به وضوح و عملی حفظ کرده‌ام. ما با کسانی که به جای تکیه بر قدرت مردم، به دست دشمن چشم دارند، اختلافی صرفاً تاکتیکی نداریم؛ بلکه اختلافی اصولی داریم.

در حالی که مرز خود را با غرب‌گرایی روشن کرده‌ام، باید بگویم که هر اقدام عقلانی از موضع انقلابی، هر گفت‌وگوی مقتدرانه یا هر تلاشی برای کسب حق ملت از دشمن، نباید به نادرست در ذیل سازش و انفعال تعریف شود. دشمن همواره در تلاش است تا میان نیروهای انقلاب سوءتفاهم و اختلاف ایجاد کند و سرمایه همدلی آنان را تضعیف نماید. با توجه به آیه شریفه «وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ»، معتقدم نقد خیرخواهانه و هوشیاری انقلابی ضروری است؛ اما نباید اجازه داد تفسیرهای شتاب‌زده و فضاسازی‌های سیاسی، موجب تضعیف سربازان این مرز و بوم در عرصه جهاد یعنی مذاکره مجاهدانه و خدشه به وحدت، اعتماد و اعتقاد به نیروهای وفادار به امامین انقلاب و رهبری شود.

در این مقطع زمانی، شانه از زیر بار مسئولیت مذاکره با دشمن خالی کردن و به کمین نشستن تا هر دستاورد تیم مذاکره‌کننده را خیانت نامیدن، عین عافیت‌طلبی است. باید شانه زیر بار مسئولیت داد و از ابزارهای قدرت حفاظت کرد تا بتوانیم دستاوردهای جنگ را تثبیت کنیم و کشور را از بلایای خطیری که دشمنان برای آن در نظر دارند، به سلامت عبور دهیم.

همچنان که با غرب‌گرایی، انحراف و فتنه‌گری مرز بندی واضح داشته‌ام، با تندروی، بی‌انضباطی در گفتار و عمل، عدم رعایت تقوای سیاسی و انتخابی بودن ولایت‌پذیری مرز دارم و بر این باورم که عقلانیت انقلابی نقطه گم‌شده انقلابی‌گری است که اعتقاد به توأمان بودن عدالت و معنویت و عقلانیت دارد. من معتقدم مردم باوری، خداباوری و خودباوری ارکان موفقیت ما هستند که بر اساس آن باید هسته سخت انقلاب را ۹۰ میلیون بدانیم، با باور به سنت‌های الهی اقدام کنیم و با عقلانیت متصل به وحی، راه را روشن سازیم و آرمان‌ها را با واقع‌بینی دنبال کنیم و بر این باورم که آنچه تضمین اصلی برای سعادت ماست، تبعیت کامل از ولی فقیه است.

ولایت‌پذیری، انتخاب گزاره‌های دلخواه از سخنان ولی فقیه نیست؛ بلکه التزام عملی به منظومه رهنمودهای ایشان، از مقاومت در برابر دشمن تا حفظ انسجام ملی، از تقویت توان داخلی تا پرهیز از دوقطبی‌سازی‌های زیان‌بار است.

کشور امروز با چالش‌های بزرگ و پیچیده و دشمنی آشکار و چندلایه مواجه است. وظیفه ما این است که توان و وقت خود را صرف حل مسائل مردم، افزایش اقتدار ایران، پاسداری از دستاوردهای مقاومت و ناکام گذاشتن دشمن کنیم؛ نه آنکه سرمایه محدود مسئولیت را در پاسخگویی به همه برداشت‌ها و داوری‌های نادرست بیش از حد هزینه کنیم. در پایان، تذکر صادقانه و دلسوزانه جناب‌عالی را مغتنم می‌شمارم و از خداوند می‌خواهم به لطف خود مرا ثابت قدم نگه دارد تا در راستای اعتلای اسلام و انقلاب و ایران عزیز همچنان انجام وظیفه کنم؛ رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً.

سرباز انقلاب

محمد باقر قالیباف

منبع خبر: تابناک | انتشار: NabzeRuz.ir

قیمت طلا و ارز